Burn-out ervaring van Mirjam | overbelasting en teleurstelling
Afgelopen jaar ben ik geleidelijk aan steeds vermoeider geraakt op het werk. Ik werk in de zorg en er waren al diverse collega’s om me heen uitgevallen.
Toch maar even de schouders eronder zetten, nog even volhouden. En: ik kan mijn collega’s (nu) niet in de steek laten. Dit waren allerlei gedachten om vooral door te zetten en niet stil te staan bij het gevoel van vermoeidheid. Slecht slapen, piekeren, steeds meer moeite hebben om op te staan, langzamer werken, concentratieproblemen, moeite met relativeren, hartkloppingen, prikkelbaarder. Alle energie ebde weg en zo ook mijn (werk)plezier. Het was een combinatie van stress, overbelasting en teleurstelling. Ik was mezelf kwijtgeraakt.
Ik heb me voor 75% ziek gemeld en deed alleen nog wat werkzaamheden voor een andere organisatie, waar ik nog wel veel energie van kreeg. Ik heb op internet naar hulp gezocht, waar ik behoefte aan had en wat bij mij paste, en vond BoFit. Dat sprak mij direct aan. Wandelen, buiten bezig zijn, bewegen – daar veerde ik van op. Alleen maar praten op een kantoortje met iemand, is echt niks voor mij. Mijn werkgever kende BoFit niet, maar ging akkoord met mijn initiatief.
Ik heb het hele traject als bijzonder fijn en leerzaam ervaren. Ik vond in Marjan een zeer ervaren en deskundige coach/hulpverlener. Vanaf het eerste moment voelde het goed. Ze luisterde heel goed en zag alles. Heel opmerkzaam.
Het traject bestond niet alleen uit wandelen, maar ook uit fysieke oefeningen (tempowisselingen) en diverse bewustwordingsoefeningen die mij inzicht gaven in bepaalde gedragspatronen. Thema’s als wie heeft de regie, onderscheid doelgericht en procesgericht werken, grenzen aangeven en grenzen bewaken, en duidelijke communicatie. En voor mij heel belangrijk: het belang van vertragen. Regelmatig over de dag even de tijd nemen om een pas op de plaats te maken; nadenken of je iets moet doen en voelen of iets oké is.
Twee specifieke opdrachten hebben mijn gedrag daadwerkelijk positief beïnvloed: het belang van vertragen en ‘de bus’ over regie (wie zit er achter het stuur, waar zit jij?). Het heeft mij heel veel gebracht. Ik heb gedurende het traject geleidelijk aan mijn energie weer teruggekregen. Ik kreeg inzicht in mijn valkuilen en patronen, zag waar energieslurpers zaten en wie en wat mij energie gaf. En vooral: ik kwam weer in mijn kracht te staan en nam weer de regie over mijn leven/werk terug. Ik ging zelf weer achter het stuur zitten.
In de (voor)laatste fase van het traject, toen ik ging re-integreren, bleek mijn werkgever een ander takenpakket voor mij bedacht te hebben dan verondersteld. Daar werd ik niet gelukkig van. Dankzij de opgedane inzichten en opgebouwde veerkracht, pakte ik mijn eigen regie en ben ik de strijd aangegaan.
Het gaf mij kracht voor mijn eigen rechten op te komen en de organisatie duidelijk te maken hoe onbetamelijk gehandeld en gecommuniceerd werd. Ik kreeg veel steunbetuigingen en duidelijk werd dat ik in mijn recht stond. Daarmee kreeg ik echter niet mijn oude takenpakket terug. Maar ondertussen had ik mijn eigen grenzen gesteld. Voor deze organisatie wilde ik niet langer werken.
Ik heb mijn ontslag ingediend en dat voelde heel goed. Ik bleef trouw aan mezelf. De wijze waarop ik omgegaan ben met die laatste periode vol tegenslag, onrecht en stress, was feitelijk het grote bewijs hoeveel ik geleerd had van mijn coach bij BoFit. Kort daarna kreeg ik een nieuwe baan, die veel beter bij mij past.
Ik ben BoFit-coach Marjan zeer dankbaar voor het geweldige traject, haar wijsheid, deskundige en praktische adviezen, luisterend oor en alle inzichten die zij mij heeft aangereikt. Ik gun anderen ook zo’n mooi, inspirerend en leerzaam traject bij BoFit!
0 reacties